Rouw- en verliesverwerking

Wij hechten als mensen aan andere mensen. Dat maakt het leven ook de moeite waard. Liefde en zorg zijn belangrijke krachten in het leven. Er zit echter ook een keerzijde aan. Wanneer wij onze naasten verliezen, grijpt dat diep in het leven in. Pijn, verdriet, angst, soms ook schuldgevoel en schaamte nemen het stuur dan soms van ons over. Rouwen is soms hard werken. De filosoof en theoloog Dorothee Sölle noemt rouwen


“Iets organiseren tegen de kou en tegen het vergeten.”


Het verdriet en verlies zal uiteindelijk een plekje krijgen. Een blauwe plek, een litteken; de pijn gaat nooit over, maar wordt leefbaarder. Soms gaat dat vanzelf, soms heeft u iets meer hulp nodig. Samen kunnen we hier aan werken.

 


 

Kinderen

Ook voor kinderen is rouwverwerking van groot belang. Onbekendheid en onwetendheid over de dood kunnen kinderen angstig maken. Onze fantasie over de dingen waar we niks van weten, is vaak beangstigender dan de werkelijkheid. Erover praten, bijvoorbeeld aan de hand van verschillende beeldende materialen kan dan steunend zijn.  

Er zijn goede werkvormen die ook voor (kleine) kinderen een steun kunnen zijn en bronnen van troost kunnen bieden. Die kunnen helpen bij het verwerkingsproces bij rouw en verlies. Ik kan u daarin adviseren en eventueel de begeleiding van kinderen tijdelijk op me nemen.

 

Mensen met een verstandelijke beperking

Voor mensen met een verstandelijke beperking geldt vaak hetzelfde als voor kinderen op het vlak van rouw en verliesverwerking, omdat hun cognitief niveau vaak overeenkomsten heeft met het ontwikkelingsniveau van kinderen. Wat het soms nog moeilijker kan maken om verlies te verwerken, is dat de dood voor hen een nog onbegrijpelijker begrip is dan voor ons.

Voor ieder mens is de dood een mysterie, maar voor mensen met een verstandelijke beperking is het helemaal moeilijk te begrijpen. Dat zorgt er vaker voor dat rouwverwerking, ook jaren na het sterven van een dierbare, voor grote problemen en innerlijke conflicten kan zorgen. Het kan daarom belangrijk zijn de ondersteuning op tijd op te starten, het liefst wanneer een dierbare nog in leven is. Ik heb de beschikking over specifieke beeldende materialen en werkvormen voor mensen met een verstandelijke beperking om het gesprek over verlies en sterven aan te gaan. Op deze wijze kan iets wat in eerste instantie onbegrijpelijk en beangstigend is toch een plek krijgen in het leven van iemand.